lunes, octubre 30, 2006

Prajna Paramita Hrdaya Sutram



Aryalokiteshvara Bodhisattva gambhiram Prajna Paramita caryam caramano,
vyavalokiti sma panca-skanda asatta sca svabhava sunyam pasyati sma.
Iha Sariputra, rupam sunyam, sunyata lva rupam,
rupa na vrtta sunyata. Sunyataya na vrtta sa-rupam,
yad rupam sa-sunyata, yad sunyata sa-rupam.
Evam eva vedana, samjna, sam-skara vijnanam.
Iha sariputra, sarva dharma sunyata laksana.
Anutpanna, aniruddha, amala, a-vimala, anuna a-paripurna.
Tasmat Sariputra, sunyatayam na rupam.
na vedana, na samjna, na sam-skara, na vijnanam.
na caksu, srotra, ghrana, jihva kaya ,manasa.
na rupam, sabda, ghandha, rasa, sparstavya, dharma.
Na caksur-dhatu, yavat na manovijnanam-dhatu
Na avidya, na avidya ksayo,
yavat na jara-maranam, na jara-marana ksayo.
Na dukha, samudaya, nirodha, marga.
na jnana, na prapti, na abhi-samaya.
Tasmat na prapti tva Bodhisattvanam,
prajna-paramitam a-sritya vi-haratya citta avarana,
citta avarana na sthitva, na trasto.
vi-paryasa ati-kranta nistha nirvanam.
Try-adhva vyavasthita sarva Buddha Prajna-Paramitam
A-sritya Annutara-Samyak-Sambodhim, Abhi-sambuddha.
Tasmat, jnatavyam Prajna-paramita Maha-Mantra,
Maha-vidya Mantra, Anuttara Mantra, asama-samati Mantra.
sarva duhkha pra-samana satyam amithyatva.
Prajna Paramita mukha Mantra
Tadyatha, Gate Gate Para-gate Para-samgate Bodhi Svaha

domingo, octubre 29, 2006

Lectura Semanal

Esta semana he leído:
"...Hace un millón de años, no había habido un río allí, y en otro millón de años podría no haberlo tampoco... pero dentro de ese millón de años habría, si no el Hombre, cuando menos algo de interés. Y ése era el secreto del Universo, se dijo Enoch, algo que proseguía fluyendo..."

sábado, octubre 28, 2006

Shiny Happy People

Shiny happy people laughing
Meet me in the crowd
People people
Throw your love around
Love me love me
Take it into town
Happy happy
Put it in the ground
Where the flowers grow
Gold and silver shine

Shiny happy people holding hands
Shiny happy people laughing

Everyone around love them, love them
Put it in your hands
Take it take it
There's no time to cry
Happy happy
Put it in your heart
Where tomorrow shines
Gold and silver shine

Shiny happy people holding hands
Shiny happy people laughing


Canta: R.E.M. - Disco: Out of Time (1991)

viernes, octubre 27, 2006

Violencia y Paz


"Si la violencia es lo que cuenta, entonces no tengo fuerzas para vivir en un mundo así"
Padre Gabriel - La Misión

jueves, octubre 26, 2006

Hoy, cine: Usted Primero (Après vous)

Antoine es el maître de un restaurante de París. Una noche, al volver a su casa, interviene justo a tiempo para impedir que un hombre se suicide. Pero el desconocido, Louis, se enfurece. Sintiéndose extrañamente culpable de haber salvado la vida de este hombre infeliz, Antoine hace todo lo que puede por mejorarla: le encuentra a Louis un trabajo, y, poco a poco, surge una amistad entre ambos, aunque Louis sólo tiene una obsesión, Blanche, la mujer de su vida, a causa de la cual ha querido morir... Sin decírselo a su nuevo amigo, Antoine decide encontrarla. Pero las cosas no se desarrollan como estaban previstas: Blanche no está sola y, sobre todo, es preciosa...

"...Pero al final lo que importan no son ni las preocupaciones ni los principios. Tanto unas como otros son los motores, lo que hacen humanos a los personajes. Lo que pervive es una noción de nobleza, de algo gratuito a pesar de todo; la idea de que, pase lo que pase, hace la vida más poética..."

miércoles, octubre 25, 2006

Emulando a Matt

Matt lo hizo...
CPI formuló un desafío...
Y el resultado, está aquí:


El desafío CPI, cumplido :D

martes, octubre 24, 2006

Uno más (o sea)

Pues Bolivia se transforma en meta de visita, a partir de hoy :)
Difícil se hace cumplir las pequeñas y grandes metas que uno se va poniendo, más difícil aún cuando no se es constante en lo que se hace. Pero el reto está planteado.

En el viaje a Tucumán, hice caminar demasiado a mi anfitrión, pero que conste que es porque estoy a favor del ejercicio :P
Fue positiva la experiencia, a pesar de lo que costó llegar, una vez allí me recibieron muy bien y valió la pena todo el esfuerzo.
¡Un abrazo desde aquí, Bernardo!

Creo que va siendo hora de que me replantee el asunto de los viajes, los porqués y todo lo demás. Así también debería ver como aprovecharlos para realizar buenas acciones (aparte de la compañía a conductores y cebadas de mate)... el problema es que los libros pesan demasiado como para llevar para repartir.
Suelo llevar CDs de Ubuntu, pero no es tan culturizante como parece :P
Quizá deba buscar algún lugar donde estudiar lo necesario para luego poder realizar espectáculos callejeros para los niños. El problema es que por aquí no hay escuela de clowns que es lo que quisiera hacer en ese sentido :( ¿Tendré que conformarme con aprender malabares? ya veremos.

También debería comenzar a asistir a las clases de práctica obligatorias de yoga, a pesar de que no sea muy de mi gusto. O hablar con las profesoras a fin de posponerlas para el año próximo.
Y puede que en en un par de semanas comience mi rutina de correr alrededor de plazas en sentido antihorario. Por lo pronto debería comprar un par de zapatillas adecuadas, lo cual quizá me demande dos semanas :-/

La vida y el tiempo pasan (más allá de filosofías) y no permiten que podamos tomarnos el tiempo necesario para hacer lo que se gusta o se quiere. Un tiempito atrás pedía otro cuerpo, ¡ahora lo que quiero es otro mundo más mejor!

En un día nefasto para la provincia, ayer se eligió un nuevo juez del STJ (órgano máximo de la justicia a nivel provincial), juez que aparentemente es totalmente funcional y/o obediente a lo que el ejecutivo, tanto presente como futuro, ordene. Triste día para el Chaco, difícil el futuro que se viene.
Se avecinan tiempos de hambre, con dedos señalando al gran bonete.

lunes, octubre 23, 2006

Destino San Miguel de Tucumán

Hora de llegada a la ruta: 06:30 AM.
Hora de llegada a San Miguel de Tucumán: 02.30 PM.
Tiemplo empleado: 31 horas.
Vehículos y Trayectos:
  • Camión // Resistencia - Machagai
  • Auto // Machagai - Saenz Peña
  • Camioneta // Saenz Peña - Intersección rutas 16 y 94
  • Camioneta // IR16.94 - Corzuela
  • Camioneta // Corzuela - Las Breñas
  • Camioneta // Las Breñas - Charata
  • Camioneta // Charata - General Pinedo
  • Camión // General Pinedo - Gancedo
  • Camioneta // Gancedo - Paralelo 28
  • Camión // Paralelo 28 - Fernández
  • Noche - Peaje
  • Auto // Fernández - Santiago del Estero
  • Camión // Santiago del Estero - Termas de Rio Hondo
  • Camión // Termas de Río Hondo - Banda de Rio Salí
  • Pie // Banda de Rio Salí - San Miguel de Tucumán

lunes, octubre 16, 2006

¿Lo conocés a Marcelo?

Hay un chiste muy común entre (nos) los descerebrados, que dice así:



Vía JP :P

domingo, octubre 15, 2006

Lectura Semanal

Esta semana he leído:"...-Pues no sé para qué tenéis que crear a las personas como personas para que luego os enfadéis porque actúan como personas -le espetó Adán con severidad-. Y además, si pararais de decirle a todo el mundo que todo se arreglará cuando se mueran, a lo mejor intentan arreglarlo todo mientras estén vivos.
Si yo mandara, intentaría que las personas vivieran un montón más, como el bueno de Matusalén. Sería mucho más interesante y además podrían empezar a pensar en todo lo que le están haciendo al mediambiente y a la ecología porque aún estarían aquí cien años después...."

sábado, octubre 14, 2006

Guitarra Negra - Alfredo Zitarrosa - Parte IV

La mariposa

La mariposa viene hacia mí en la calle, en el aire húmedo, por el aire húmedo bailando, por el aire agobiante, ominoso, bailando en el aire caliente... y yo vi que no era a mí a quien buscaba sino a la muerte... y que no buscaba la muerte también vi, porque no era mariposa de la ciudad de hierro, ni nacida para eso... sino que era mariposa nada más, en la ciudad, presa y ya muerta de antemano, fatalmente... buscando en ese bailar loco y frágil un ala, un grano, una pizca de polen en el cemento... Porque la mariposa nace y no aprende nada hasta que muere en cualquier sitio, herida de muerte por su semana justa, por su tiempo preciso, por su sorbito de vida ya bebida... Eso no es tan triste... triste es ver su cadena de huevos en el hollín, depositados junto a un río de aceite, a la sombra de las altas paredes de cemento... Su cadena de huevos de seda...


Hago falta

Hago falta... yo siento que la vida se agita nerviosa si no comparezco, si no estoy... Siento que hay un sitio para mí en la fila, que se ve ese vacío, que hay una respiración que falta, que defraudo una espera... Siento la tristeza o la ira inexpresada del compañero, el amor del que me aguarda lastimado... falta mi cara en la gráfica del Pueblo, mi voz en la consigna, en el canto, en la pasión de andar, mis piernas en la marcha, mis zapatos hollando el polvo... los ojos míos en la contemplación del mañana... mis manos en la bandera, en el martillo, en la guitarra, mi lengua en el idioma de todos, el gesto de mi cara en la honda preocupación de mis hermanos.


Exhortación y propósitos

Cómo haré para tomarte en mis adentros, guitarra, guitarra negra... Dice Enrique, mi hermano, que hay cierto perro hundido que se lame mansamente y nos lame, lamiéndose, una herida quieta allá al fondo, sentado en su escalón... Y dice más mi hermano el otro Enrique, en Praga: dice que amarte con certeza, hacerte enteramente hembra, darte lo que de vida tengan mis urgencias será amar más y más a Jaime; amarlo, más de veras... por su alma, su propio perro mordedor bajo el garrote, el cable, el puñetazo, la bolsa de arpillera, el plantón y el insulto... la olvidada mejilla que no ponen ni él ni nadie a golpear... sino con hambre y Rita y José Luis, por Gerardo y Raúl y Rosa y Sara y Mauricio... y por todos nuestros muertos... Y he sabido, guitarra, que este otro perro que criaste, ladrador, campesino, a veces manso o vigilante, que roe su propio hueso en la penumbra y gruñe... cual casi todo perro popular. vagará por tus anchas veredas, tus milongas sangrantes... hasta morir también... tal vez un día... de soledad y rabia... de ternura... o de algún violento amor; de amor... sin duda.

Parte III - Parte II - Parte I - Escuchar

viernes, octubre 13, 2006

Soy un mosquito

Soy un mosquito chiquito
y te pico, pero poquito
Con sólo un poco de sangre
se me va todita l'ambre
A veces vuelo despacio
y me expando en el espacio
A veces vuelo veloz
y choco contra un relós
Zumbo de noche sonoro
no dejo dormir ni al loro
Por más que tapes tu cabeza
mi zumbido te atraviesa
Nací en un charco de agua
en managua, nicaragua

Buscando rimas simplonas
se escribe cada tontera
que si el profesor se entera
nos compara con las monas
Mas que le vamos a hacer
los poetas ya se han ido
solos quedan los gemidos
sola queda tu mujer
Es bonito visitarla
cuando de viaje te encuentras
fíjate que a la parienta
le gusta asarla y cocinarla
No es cuestión que yo te cuente
de los placeres gozosos
de los pecados carnales
y del sexo en parapente
Te podría sí decir
como ella no hay ninguna
no reniega de vacunas
ni del placer de vivir

Pasando a cosas mas complejas
de esas que hablan las viejas
hablemos de filosofía
que nunca es mucha tontería
A mí, así de pronto y apurado
me gusta comer lenguado
con un pocomucho de aceite
y otro poco de nutrientes
Pero puestos a elegir
como decía el pespir
lo mejor es el budismo
que's como el hinduismo
pero un poco diferente
y tiene mucha más gente
y ninguno de esos dioses
come-gente y muy feroces

Ansí se acaba la copla
que no ha sido calentona
dedicada a la ramona
a rocío y a la esther
también a esa, tu mujer
a mariana y a juanita
a la tía mariquita
y a doña(s) ana y nfer
Para que no se diga que acá
se discrimina al gaysismo
se la dedico a romualdo
el de los tacos bordó
lo único que le pido
que se quite los bigotes
que no le quedan muy bien
y pierde femineidá

jueves, octubre 12, 2006

Cuestiones varias

¿Será que somos un qué o un quién?
Me siento como una semilla, que se sabe algo mayor en el futuro, pero por ahora se siente encerrada, limitada...
Lo peor es que me siento una semilla sin esperanza, metida dentro de una pared, digamos. Difícil es crecer dentro del cemento y el ladrillo.
Aunque es cierto que si la semilla se encuentra en el revoque puede intentar germinar... pero se queda en eso, no cumple su destino de árbol y/o planta.
¿Hay posibilidades de eliminar esas limitaciones? Es la pregunta que no tiene respuesta, el sólo hecho de detenerme a pensar al respecto me encierra más y más... supongo que estoy enfocando el problema (que es un problema, ciertamente), de manera incorrecta.
Por lo pronto, hago uso¹ y abuso de mis amigos, los cuales son virtuales en su mayoría. Y, por desgracia, no muchos. Pero no es esa la solución, es un apoyarse en el otro y no aprender a caminar...
El ser humano debería poder ser más feliz, y el camino hacia su realización no debería estar tan plagado de obstáculos.
A veces es muy difícil tomar la decisión de abandonar lo bello de esta existencia y mundo, para lograr lo que está más allá. Creo que fue Ramakrishna quien dijo algo así como "si esto, que es lo irreal, es tan hermoso... imaginad como será lo verdadero y real" (la cita no es exacta, pero la idea era esa).
No nos han dado los instrumentos necesarios para alcanzar las metas que nos muestran; eso, desde mi estrecho pensamiento, es injusto.
Seguiremos así, semillas sin tierra, sin aire, sin nutrientes, sin espacio vital.

Algunas en verdad cayeron en el camino y vinieron los pájaros, las recogieron. Otras cayeron sobre la roca-madre y no arraigaron abajo en el suelo y no retoñaron espigas hacia el Cielo. Y otras cayeron entre las espinas, las cuales ahogaron las semillas y el gusano se las comió.
Y otras cayeron en la tierra buena y produjeron cosecha buena hacia el Cielo, rindió sesenta por medida y ciento veinte por medida.


¿Dónde está la tierra buena? ¿dónde, que quiero saber?

miércoles, octubre 11, 2006

Una nueva vida

Menudo lío lo que queda de la semana :(
  • Anthony y Stéphanie llegan (muy probablemente) mañana, y no conseguí alumnos para sus talleres
  • Si se confirma el paro de este jueves y viernes, tendría cinco días (el lunes es feriado) para viajar a algún lado, pero...
  • El sábado tengo la clase mensual de yoga :(
  • El jueves y viernes tengo servicios de hospitalidad
  • El domingo es el día de la madre...
Entre otras novedades, hay una que es bastante buena: hoy he vuelto a encontrarme con un antiguo contacto de ICQ/Messenger... Ya veremos cuanto hemos cambiado :)

Y mañana es el día de la raza, así que trataré de preparar un post recordando a esos españoles malvados (no se hacen descuentos por amistad :P), jejeje...

¡Una nueva vida, quiero una nueva vida!

Disclaimer: este es un post bastante soso, pero que se puede esperar de alguien que hace un par de días se ha hecho un corte de cabello muy bajo para evitar peinarse :D

domingo, octubre 08, 2006

Lectura Semanal

Esta semana he leído:
"...-Escuchad -gritó, exaltado-. ¡Escuchad, normales! Tenéis que aprender cómo es esto. Tenéis que derribar las barreras. Tenéis que arrancar los velos. Nosotros vemos lo que vosotros no veis... Que no hay nada en el hombre sino amor y fe, coraje y bondad, generosidad y sacrificio. Todo lo demás sólo es el muro de vuestra ceguera. Un día nos encontraremos con las mentes juntas y los corazones juntos..."

sábado, octubre 07, 2006

Guitarra Negra - Alfredo Zitarrosa - Parte III

Flor show (por vals)

En la punta del agua... una flor blanca, luminosa, de quince dólares, se hace chispa, se abulta, se diluye, chorrea entre otras flores más pequeñas, llora, se agita, la catapulta el chorro de agua y sube como bola en el aire... Está naciendo siempre, mientras el agua canta en esa fuente de la boîte... Entre aplausitos, al compás de la orquesta, blanda flor blanca, acuosa, nostalgiosa en el aire... subida en los aplausos como espitada, hendida, empitonada... gime y llora en la noche, tira estrellas bailando bajo el humo, renace, llora por el chorro azul-blanco de la fuente como si fuera planta que la cría -y que no es-... y sin embargo, así seguirá abriéndose, muriendo, hinchándose y flotando, mientras dure en la noche, su belleza infantil de ingeniería, su blando corazón bajo el foquillo fijo y lechoso... el gringo, el chorro de agua a precio, el aire de importación, esas hembras, el mozo, esos señores...


Mis alas

... Hace un buen rato ya que doy trabajo y vengo acostumbrándome al desuso de mi alma, a la razón del enemigo, a mis sesenta cigarrillos diarios, a las malas costumbres de mis canciones, que de algún modo siempre fueron nuestras, vos lo sabés, Guitarra Negra... Hoy reanudo en un cómico enderezo la hora de ayer parada en su nostalgia. Me hacen sufrir las alas que me puse para volar, mas grito y se alzan, gimo y me acompañan, río y baten de a dos, como que están amándose y se odian sin embargo mis dos alas... se odian, se enderezan, se hacen amigas mías para llevarme por todas partes: allá está la canción, aquí la nada... más allá el Pueblo y más acá el Amor... Pero el Pueblo está también más acá... y antes estaba allá también, detrás del Pueblo el Pueblo... Hemos viajado por todos mis caprichos y el Pueblo hozando el piso, amándose con alas como las mías... odiando su destino, odiándome y amándome sin alas, con millones de pies, con manos y cabezas y lenguas... y sus mil bocas dicen: "ahora, la suerte ya está echada..."

Parte II - Parte I - Escuchar

viernes, octubre 06, 2006

Li-qui-da-ción

En una obligada salida al mundo real™, encontré una disquería que está a punto de cerrar, y por ese motivo puso en liquidación todo su stock.
Lamentablemente llegué un poco tarde, no hay muchos CDs de los que puedan agradarme que se encuentren a la venta, aunque no miré demasiado.
Me asombró encontrarme con cientos de casetes, y a pesar de que sólo pude mirar por poco tiempo, encontré tres que me agradan mucho :) No tuve más opción que comprarlos.
El primero es de Youssou N’Dour, donde se encuentra la conocida canción Seven Seconds.

Los otros dos son una joyita :D
Vienen en un pack, y contienen muchas de las mejores canciones de Mecano, grupo que me gusta mucho mucho.
Se siente bien cuando el precio de venta de un casete o CD es "pagable"... En este caso prácticamente un regalo.
Mañana me tomaré un par de horas para mirar mejor, a ver que más encuentro :)

jueves, octubre 05, 2006

Biblioteca

Listado de metas próximas:
  • Leer todas las novelas premiadas con el premio Hugo
  • Crear un archivo comprimido con todas las novelas premiadas con el Hugo y compartirlo vía P2P
  • Organizar en carpetas y pasar a pdf todos los libros de pidetulibro
  • Grabar DVDs con la colección de pidetulibro y repartirlos
  • Aprender otro idioma
  • Otras cosas...

Pues sí, terminé de transformar todos los libros de la colección de pidetulibro a formato pdf, excepto un par de .lit y .exe no-transformables, y algunos .htm que es conveniente que queden así.
También tuve que borrar algunos comprimidos, ya que estaban dañados. Y por último, organicé todo en carpetas por autor.
Son aproximadamente 6000 libros, lo cual es mucho o poco dependiendo del observador.
Puff :)

martes, octubre 03, 2006

Empty Streets

The city feels clean this time of night
Just empty streets and me walking home to clear my head

I know it came as no surprise
I'm affected more than I had guessed on what was said

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it I won't see how it's broken

It's the quiet time before the dawn
And I'm half past making sense of it, was I wrong?

Should I claim to give it all
In a world where not much ever seems to last long

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it i won't see it's broken

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it I won't see how it's broken

How it's broken...

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it i won't see it's broken

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it I won't see how it's broken

How it's broken...

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it i won't see it's broken

If the smile's not meant to be
If the heart's not ready to open
If we make it I won't see how it's broken

How it's broken...


Canta: Late Night Alumni - Disco: Empty Streets (2005)

lunes, octubre 02, 2006

Hoy, cine: La vida de Brian

La vida de Brian, tercer largometraje del grupo de comedia inglés Monty Python, Life Of Brian (La vida de Brian, 1979), trata la historia de un niño que nace el mismo día que Jesucristo, el Mesías, y es varias veces confundido con él. Con canciones clásicas de los Python como "Always Look on The Bright Side Of Life" (Siempre mira el lado luminoso de la vida) cantada por un coro de crucificados, la película es, junto con "Los caballeros de la mesa cuadrada", la más exitosa de Monty Python.

domingo, octubre 01, 2006

Lectura Semanal

Esta semana he leído:
"...El único deseo que la Cultura no podía satisfacer por sí misma era uno común tanto entre los descendientes de su población humana original como entre las máquinas a las que había dado origen (sin importar los intermediarios que hubieran mediado en dicho proceso): la necesidad de no sentirse inútiles. La única justificación que la Cultura podía ofrecer para la existencia relativamente hedonista y libre de preocupaciones de que gozaban quienes vivían dentro de ella se hallaba en su dedicación a la filantropía y las buenas obras..."